Skip to: site menu | section menu | main content
Toen ik nog een kind was had ik het geluk op te groeien in een ruime tuin op het platteland waar ik samen met mijn broers kampen kon bouwen, palend aan korenvelden waar we gangen door maakten (ongetwijfeld tot grote ergernis van de boer) en in de buurt hadden we ook nog wel een bosje waar we met de fiets een crossparcours hadden uitgebouwd. Op school echter hadden we niet meer dan een grijze betegelde vlakte. Niet dat er op de school geen mogelijkheden waren maar dat was nu eenmaal zo. Gelukkig kon ik me thuis wel uitleven.
Ondertussen ben ik verhuisd naar de stad en ondanks het feit dat we een tuintje hebben, wat niet iedereen in de stad gegund is, zijn de mogelijkheden voor onze kinderen om zelfstandig op avontuur te gaan in de natuur zeer beperkt. Op de school van de Oogappel was er, in tegenstelling tot de school waar ik mijn jeugd doorbracht wel een grasveld maar veel creatief spel was daar toch ook niet mogelijk.
Aangezien kinderen gedurende zes jaar een groot deel van hun tijd op de lagere school doorbrengen was ik zeer verheugd dat de kinderen van de Oogappel zelf iets aan de situatie wilden veranderen. Het kon en zou leuker worden om te spelen, mooier, spannender en vooral gedurende het hele jaar te gebruiken. Het project ‘Droom je school' gaf die mogelijkheid.
De nieuwe oogappeltuin moet vooral de kinderen zelf hun speelplek laten ontdekken. In het ontwerp zitten een aantal aanzetten zoals klim- en klauterparcours maar het verassende is wat de kinderen zelf gaan aanvangen met de tuin. Tijdens de werkzaamheden werd een boomstam die scheef in de grond stak spontaan door de kinderen in gebruik genomen als klimboom. Vaak denken we als volwassenen te vaak hoe kinderen moeten spelen. Hopelijk tonen de kinderen ons hoe de tuin kan gebruikt worden en ongetwijfeld staan we achteraf verbaasd door de creativiteit van het spel.
Bovendien toont ook de natuur het onvoorspelbare aspect van dergelijke tuin. Terwijl de klas van meester Rudy een insectenhotel aan het bouwen is hebben een groep zandbijen eigenhandig een locatie gevonden aan de voet van een speelheuvel elders in de tuin. In het hotel zullen ongetwijfeld een andere soort bijtjes gaan logeren.
Wouter, papa van Shadia (eerste leerjaar)
Lid van de werkgroep Oogappeltuin